Motiv

Jump to Comments

Aleksander Stupnikov, reżyser filmu:

Byłem zdziwiony, że przez 75 lat nikt nie nakręcił filmu o żydowskich partyzantach. Poprosiłem o pomoc organizacje żydowskie. Kiedy  dowiedziały się o moim zamyśle, usłyszałem: Żydowscy partyzanci? To śmieszne. Powiedzieli, że jeśli zrobię film o Holokauście, wtedy chętnie mnie wspomogą finansowo. Na szczęście udało mi się ich przekonać. Powiedziałem, że dotarłem do ludzi, którzy byli świadkami tych wydarzeń. Stworzyłem ten film, aby moje wnuczki wiedziały, że Żydzi nie tylko bezczynnie ginęli w obozach, ale byli też bohaterami, którzy potrafili walczyć o swoją wolność. Gdy zapytałem 83-letniego dowódcę partyzantów o chwilę w życiu, w której czuł się wolnym człowiekiem, odpowiedział, że ani przez chwilę nie czuł się zniewolony. Czuł swoją wolność tam w lesie, z innymi partyzantami, z pistoletem w kaburze. I taką właśnie postawę chciałem pokazać.

Not. Luiza Zientek

Anna de Tusch-Lec, widz:

Film bardzo mnie poruszył  i zaciekawił. Jestem zaskoczona, że na Białorusi Żydzi mogli uciekać do lasów i tworzyć partyzantkę. To znaczy, że antysemityzm nie mógł być tam bardzo duży. Żydzi z białoruskich gett mogli próbować naprawdę się bronić i próbować ocalić swoje życie. Godnie walczyli. Jak reżyser mówił po pokazie – „byli nie tylko ofiarami”. W Polsce Żydzi w ogóle nie mieli szans na sprzeciw. W polskich gettach były powstania, ale w większości wszyscy w nich ginęli. Film o wydarzeniach sprzed 75 lat pokazuje, że historia jest nadal nieodkryta. Jestem wdzięczna, że mogłam go zobaczyć.

Not. Magdalena Mips