Motiv

Jump to Comments

Edyta Gogo

Siedem minut – tyle według legendy dusza Galii była poza jej ciałem, dając szansę na zmianę przyszłości. Niegotowa jednak na odejście, powróciła.

Omri Givon, pisarz i reżyser młodego pokolenia pochodzący z Jerozolimy, poruszył w swoim filmie problem konfliktu izraelsko – palestyńskiego. Jednak Givon nie skupia się na nim. Konflikt jest tylko tłem wydarzeń.  Cała historia widziana jest z perspektywy Gali – młodej dziewczyny, która przeżyła zamach terrorystyczny w autobusie i stara się wrócić do normalności. Ponad rok trwa jej dochodzenie do zdrowia fizycznego i równowagi psychicznej.

Film można rozpatrywać na kilku płaszczyznach. Wydaje się, że dla każdego widza ważny może być zupełnie inny aspekt historii. Nie jest to typowa opowieść o samobójcy terroryście. Na pierwszym planie jest bowiem wątek psychologiczny, przedstawiony przez pryzmat głównej bohaterki. Kwestia powrotu do życia sprzed wybuchu jest tu niezmiernie ważna. Bohaterka cały czas zastanawia się, co by się stało, gdyby: wyszła z domu wcześniej, nie pokłóciła się z ukochanym. Wszechobecne „gdyby”, na które nie ma odpowiedzi i które tak naprawdę nic nie zmienia.

Tytułowe siedem minut można odczytywać jako czas, w którym dziewczyna miała możliwość zmiany swojego losu. Podczas reanimacji po wybuchu bomby w autobusie była przez siedem minut nieprzytomna. Jej dusza opuściła wtedy ciało. Galia widziała, co może się stać w jej życiu, jeśli Oren – jej chłopak – umrze. Jak będzie radziła sobie w nowej, obcej dla niej rzeczywistości i jak na nowo pozna miłość. Wydaje się, że jej podświadomość rozpatruje możliwość innego scenariusza na życie. Ostatecznie przegra ona ze zdrowym rozsądkiem. Być może nie ma odwagi na tak radykalne zmiany, boi się tego, co może nastąpić. Kochając jednak dwóch mężczyzn – nawet wbrew własnemu szczęściu – nie może pozwolić, by któryś z nich umarł. Reżyser pokazał, że ludzkie życie jest zaplanowane od początku do końca i nawet „przypadkowa” śmierć nie jest w stanie zmienić zapisanego nam losu.

„Siedem minut” wciąga od samego początku i – choć wydaje się, że miłosny wątek wpleciony do fabuły jest przewidywalny i oklepany – na pewno zaskoczy. Nie wszystkim, co prawda, spodoba się zakończenie, ale nie można koło niego przejść obojętnie.

Film zaskarbił  sobie uznanie jury na Warszawskim Festiwalu Filmowym w ubiegłym roku w konkursie „1-2″ na pierwszy lub drugi pełnometrażowy film fabularny w dorobku reżyserów z całego świata oraz na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Hajfie w 2008 roku.

Siedem minut w niebie (Seven Minutes in Heaven), reż. Omri Givon, Izrael/Francja/Węgry 2009, 94 min