Aleksandra Cichoń: Co interesuje Cię w kręceniu filmów?

Michal Abulfia: Pasjonuję się animacją poklatkową. A, że uwielbiam słuchać bajek i historii opowiadanych przez innych ludzi, animacja pozwala mi zwizualizować ich słowa.

Czarodziejka, fot. materiały dystrybutora

Co sprawiło, że zdecydowałaś się nakręcić  „Czarodziejkę”?
Film nakręciłam z przyjaciółką, Moran Sommer, która przez pył wulkaniczny nie dotarła na festiwal. Pięć lat temu przeprowadziłyśmy się do Izraela. Uwielbiałyśmy tam spacerować po starych, sąsiedzkich uliczkach, obserwować ludzi, rozmawiać z nimi. Właśnie oni opowiedzieli nam o wielu tamtejszych legendach, przesądach i wierzeniach. Bardzo nas to zaintrygowało. Szukałyśmy dalej, żeby móc przekazać tę odrobinę magii.

Posłużyłyście się  lalkami.
Skorzystałyśmy ze wschodnioeuropejskiej tradycji robienia lalek czy też marionetek.

Miałyście doświadczenie lalkarskie?
Nie, dlatego tworzenie postaci było prawdziwym wyzwaniem! Nie znałyśmy metod robienia lalek tradycyjnym sposobem. Robienie niektórych postaci zajmowało nam bardzo dużo czasu, a pod koniec pracy bywało, że uznawałyśmy, że musimy je zrobić od nowa. Metodą prób i błędów udało nam się stworzy „obsadę” „Czarodziejki”.

Ale nie w każdej części filmu użyte są lalki. Gdzieniegdzie zdecydowałyście się posłużyć kreskówkami.
Kreskówki są użyte jako przejścia między scenami. Taka forma jest ciekawsza. Sprawia, że film jest mniej jednostajny. Historie muszą zawierać  element humorystyczny, a połączenie kreskówki z lalkarstwem, nadaje właściwą magiczność i jest żartobliwym mrugnięciem oka w kierunku widzów.

Mam wrażenie, że podczas kręcenia filmu to Ty i Moran stałyście się  czarodziejkami.
Cóż, dzięki użyciu magii, na ekranie można stworzyć wszystko i zaczarować publiczność.

Czarodziejka (Miracle Lady), reż. Moran Somer i Michal Abulafia, Izrael 2009, 10 min