Chmura pyłu wulkanicznego z Islandii blokująca ruch lotniczy nad Europą, dała sie we znaki zagranicznym gościom festiwalowym. Niektórzy szukali innych dróg dotarcia do Warszawy, inni doczekali momentu otwarcia lotnisk. Amir Fishman, reżyser filmu „Dana” będzie miał specjalne spotkanie po filmie w sobotę o godz. 15.05. Sławomir Grünberg („Perecowicze”) przełożył dyskusję na niedzielę po projekcji o godz. 14.05.
Maria Zmarz-Koczanowicz („Zwyczajny Marzec”), która także nie mogła uczestniczyć w  spotkaniu na otwarcie festiwalu, spotka się z widzami po projekcji filmu w niedzielę o godz. 13.

Wielu zaproszonych reżyserów nie dotarło na otwarcie i projekcje swoich filmów. Widzowie, którzy czekali na Eliava Bermana czy Stephana Reichenberga w środowe popołudnie musieli się zadowolić samymi ich filmami. Również przedstawiciele izraelskich filmotek – Alon Garbuz (Tel-Aviv) i Avinoam Harpak (Jerozolima) odłożyli swoją wizytę na festiwalu.

Jidysz, język, którym posługuje się już niewielu ludzi, nadal potrafi wzruszać i bawić. A pieśń żydowska przyciąga do kina wiele osób spragnionych czegoś nowego, poznania innej kultury lub po prostu posłuchania muzyki innej niż ta, którą karmią nas media. Na filmie widzimy dzieci, młodzież i starców tańczących na włoskiej ulicy, uczestników warsztatów w Amsterdamie, publiczność francuską i polską – różne kraje, różni ludzie, różne języki.

Reżyser przedstawia historię wykonawców muzyki żydowskiej z Włoch, Niemiec i Holandii. Bohaterowie koncertują w różnych miastach Europy, a ich występy cieszą się zawsze dużą popularnością. Reżyser towarzyszy im w trasie koncertowej, pytając przy okazji o ich stosunek do kultury żydowskiej i języka jidysz.

To, co najbardziej urzeka w tym filmie to muzyka i pasja, z jaką bohaterowie wykonują żydowskie pieśni. A to, co mnie zaskakuje, to żywy oddźwięk publiczności zgromadzonej w „Muranowie”. Aż chce się tańczyć i śpiewać! To najlepszy dowód na to, że muzyka żydowska nie jest martwa. Jak mówi jedna z bohaterek: Ta muzyka jest częścią naszej pamięci kolektywnej. Nieważne z jakiego kraju jesteś, ona porusza wszystkich.

Iza Tomaszewska