Z perspektywy izraelskiej rodziny Talów, Ohad Domb przedstawił problem wysiedleń z sierpnia 2005. Dyskusję po projekcji jego filmu „Dom nr 103″ wywołały sceny niszczenia opuszczanych domów przez ich izraelskich właściciel.
Esencją kobiety jest troszczenie się. Jest szczęśliwa, gdy kochana jest przez męża i gdy daje. Obowiązkiem dziewczynek jest dom – mówi jedna z bohaterek filmu „Bądżcie płodni i rozmnażajcie się”, matka 16 dzieci.
Salwy śmiechu wywołała komedia muzyczna „West Bank Story” – opowieść o miłości izraelskiego żołnierza Dawida i palestyńskiej kasjerki. Zupełnie jak Romeo i Julia pochodzili z nienawidzących się rodzin. Z tą różnicą, że tu historia dobrze się skończyła.
Młodzi Polacy mają niewielką wiedzę na temat tych wydarzeń – rok 1968 kojarzy się głównie ze studencką rewoltą i dejmkowskimi „Dziadami”.
Dom dziecka w Inzien stanowił podczas wojny azyl dla około czterdzie÷ciorga żydowskich dzieci. Z dala od przerażającej rzeczywisto÷ci prawie zapomniały o toczącej się wojnie, odzyskały utracone dzieciństwo.
- Jestem prawnikem-Żydowiną – mówi skinheadowi, którego będzie bronić, jego adwokat z urzędu. – W idealnym świecie zostałby pan wyeliminowany, w tym pana potrzebuję – mówi przy innej okazji młody neonazista.
Podobno na kolację do babci w Horodecku przyszedł sam Lew Trocki. Zdarzyło się to już po wybuchu rewolucji pażdziernikowej, gdy w tamtych okolicach stacjonowały oddziały radzieckie.
Apodyktyczna matka wiezie syna do słynnego z kojarzenia małżeństw rabina, aby ten rozwiązał problem młodego człowieka. Ale, czy na pewno ten problem dotyczy jego? Może to ona potrzebuje pomocy?
Ciekawy kontrast dla tysięcy powstałych filmów o wojnie i Holocauście.
Film Josepha Mordera – jak zgodnie orzekła publiczność – przywodzi na myśl dawne kino. Niespieszna narracja, niezbyt rozwinięta fabuła, bohaterowie spacerujący po normandzkiej plaży. Jak powoli płynąca rzeka – trudno zauważyć nurt, ale za to można się przyjrzeć niesionym przez wodę drobiazgom.